Dzi\u015b druga i ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 wspomnie\u0144 \u015bp Heleny Mycielskiej z domu Plater. O tamtych, odleg\u0142ych, ale jak\u017ce bliskich sercu wiliach (wigiliach) Hrabina opowiedzia\u0142a dziennikarzowi G\u0142osu-Tygodnika Nowohuckiego w roku 1996.
\nMy przedstawimy fragmenty wspomnie\u0144.<\/p>\n
Wilia na wygnaniu<\/i><\/b><\/p>\n
Ka\u017cdego roku dzie\u0144 wigilijny jest dniem niezwyk\u0142ym. Gdy wybuch\u0142a pierwsza wojna \u015bwiatowa, hrabianka Helenka mia\u0142a kilka lat. W domu w Bia\u0142aczowie, rozlokowa\u0142a si\u0119 sztab rosyjski. Nadci\u0105gali Niemcy. Rodzice postanowili wyprawi\u0107 dzieci daleko za Wis\u0142\u0119, do rodziny. Zbli\u017ca\u0142y si\u0119 w\u00f3wczas \u015bwi\u0119ta Bo\u017cego Narodzenia. Czw\u00f3rk\u0105 koni, guwernantki, matka , dzieci, odbywa\u0142y trudn\u0105, niebezpieczn\u0105 podr\u00f3\u017c. W czasie tej wyprawy zatrzymali si\u0119 u kolegi ojca pod Radomiem. Przyj\u0119to ich z wielk\u0105 go\u015bcinno\u015bci\u0105. Goszczono ludzi, karmiono konie. Droga wiod\u0142a przez Puszcz\u0119 Kozienick\u0105. Za Kozienicami czeka\u0142a ich przeprawa przez Wis\u0142\u0119, po mo\u015bcie pontonowym. Punktem docelowym by\u0142a miejscowo\u015b\u0107 Podzamcze. Tutaj rezydowa\u0142 hrabia Andrzej Zamoyski, o\u017ceniony z siostr\u0105 kr\u00f3lowej hiszpa\u0144skiej de Burbon. Rodzina Zamoyskich przyj\u0119\u0142a swoich dalszych krewnych z Bia\u0142aczowa z przyk\u0142adn\u0105, staropolsk\u0105 go\u015bcinno\u015bci\u0105. Rzecz mo\u017cna z otwartymi ramionami i na zasadzie czym chata bogata.. Starali si\u0119 mo\u017cliwie najatrakcyjniej wype\u0142ni\u0107 te\u017c czas pobytu dzieciom i doros\u0142ym. Tutaj wypad\u0142a wygna\u0144cza Wilia 1914 roku.
\nWigilia by\u0142a wygna\u0144cza, ale niczego go\u015bciom w tym szczeg\u00f3lnym dniu nie brakowa\u0142o. By\u0142o tradycyjnie jak w Bia\u0142aczowie, a szczodro\u015bci\u0105 i serdeczno\u015bci\u0105 gospodarze starali si\u0119 im wynagrodzi\u0107 oddalenie od rodzinnego domu. Podobnie jak w Bia\u0142aczowie by\u0142y jase\u0142ka, zastawiony st\u00f3\u0142 z siankiem pod obrusem, choinka i szopka pod choink\u0105. Po wieczerzy wszyscy poszli odwiedzi\u0107 poblisk\u0105 ochronk\u0119. Rodzice pani Heleny utrzymywali dwie takie ochronki dla dzieci pracownik\u00f3w i z okolicznych wsi. Ochronka w\u00f3wczas to nie sierociniec, lecz dzisiejsze przedszkole.
\n W Podzamczu u hrabiostwa Zamoyskich goszczono ich do\u015b\u0107 d\u0142ugo, ca\u0142y miesi\u0105c. Dzieci ch\u0142on\u0119\u0142y tu na \u017cywo histori\u0119, s\u0142ucha\u0142y opowiada\u0144. W Pa\u0142acowym ogrodzie le\u017ca\u0142 przecie\u017c pod wielkim d\u0119bem Tadeusz Ko\u015bciuszko, ranny po bitwie pod Maciejowicami, odleg\u0142ymi od Podzamcza kilka kilometr\u00f3w. Cho\u0107 up\u0142yn\u0119\u0142o tyle lat pani Helena wspomina\u0142a tamt\u0105 wigili\u0119 szczeg\u00f3lnie ciep\u0142o<\/p>\n
II wojna \u015bwiatowa pokaza\u0142a swe tragiczne oblicze, nie oszcz\u0119dzi\u0142a te\u017c rodziny Plater\u00f3w. J\u0105 sam\u0105 los zawi\u00f3d\u0142 na Kresy gdzie wysz\u0142a za m\u0105\u017c. Pani Helena szczeg\u00f3lnie serdecznie pami\u0119ta Wili\u0119 1944r, kiedy to rodzina ch\u0142opska na Rzeszowszczy\u017anie przygarn\u0119\u0142a jej w\u0142asn\u0105 rodzin\u0119. Najm\u0142odszy synek Jacu\u015b, Wigili\u0119 sp\u0119dza\u0142 na jej r\u0119kach. Mia\u0142 zaledwie sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy. W pobli\u017cu by\u0142 front, a oni przy karbid\u00f3wkach dzielili si\u0119 op\u0142atkiem, spo\u017cywali skromne, postne potrawy i \u015bpiewali przy choince kol\u0119dy. Po wojnie pani Helena wraz z rodzin\u0105 (pi\u0119ciorgiem dzieci) rozpocz\u0119\u0142a tu\u0142aczk\u0119 po Polsce. Kolejne wigilie sp\u0119dzane by\u0142y w olszty\u0144skim, na \u015al\u0105sku, a docelowym miejscem by\u0142a Nowa Huta.. Zawsze przy okazji tego szczeg\u00f3lnego spotkania z rodzin\u0105, my\u015bli szybowa\u0142y do lat
\ndzieci\u0144stwa i m\u0142odo\u015bci, do tamtych Wilii, niepowtarzalnych i jedynych.<\/p>\n
Zbigniew Szpoton<\/p>\n
(na podstawie wywiadu dla „G\u0142os Tygodnik Nowohucki”)<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dzi\u015b druga i ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 wspomnie\u0144 \u015bp Heleny Mycielskiej z domu Plater. O tamtych, odleg\u0142ych, ale jak\u017ce bliskich sercu wiliach (wigiliach) Hrabina opowiedzia\u0142a dziennikarzowi G\u0142osu-Tygodnika Nowohuckiego w roku 1996. My przedstawimy fragmenty wspomnie\u0144. Wilia na wygnaniu Ka\u017cdego roku dzie\u0144 wigilijny … Czytaj dalej