<\/p>\n<\/p>\n
Andrzej Galica<\/b> urodzi\u0142 si\u0119 w 1873 roku w Bia\u0142ym Dunajcu. G\u00f3ral, o nies\u0142ychanej ambicji, uko\u0144czy\u0142 Politechnik\u0119 we Lwowie i Wiedniu, i zosta\u0142 in\u017cynierem budowy dr\u00f3g i most\u00f3w. Wybitnie uzdolniony by\u0142 tak\u017ce poet\u0105 i regionalist\u0105 (dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku Podhalan). Po wybuchu I wojny \u015bwiatowej wst\u0105pi\u0142 do legion\u00f3w i zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 4. i 6. Pu\u0142ku Piechoty.
\nPo odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci zorganizowa\u0142 na Podhalu Brygad\u0119 G\u00f3rsk\u0105<\/b>, kt\u00f3ra uczestniczy\u0142a w walkach o ustalenie granic Rzeczpospolitej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej Brygad\u0119 przeformowano w Dywizj\u0119 G\u00f3rsk\u0105<\/b>, a potem przemianowano na 21. Dywizj\u0119 Piechoty<\/b>. Jej dow\u00f3dc\u0105 pozosta\u0142 genera\u0142 podporucznik Andrzej Galica. To wtedy pu\u0142ki podhala\u0144skie otrzyma\u0142y charakterystyczne umundurowanie nawi\u0105zuj\u0105ce do tradycji g\u00f3ralskiej. Sam genera\u0142 lubi\u0142 powtarza\u0107, \u017ce ?pi\u00f3rko przy kapeluszu strzelca podhala\u0144skiego jest jego drugim bagnetem?. Od 1925 roku dowodzona przez niego dywizja przemianowana zosta\u0142a na 21. Dywizj\u0119 Piechoty G\u00f3rskiej.<\/b>
\nW okresie mi\u0119dzywojnia w latach 1926 ? 1930 by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Okr\u0119gu Korpusu X w Przemy\u015blu<\/b>. By\u0142 zaanga\u017cowany politycznie. Z ramienia Zwi\u0105zku Podhalan zosta\u0142 wybrany pos\u0142em na Sejm RP w 1928 roku, od 1935 do wybuchu wojny ? senatorem. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 wojskow\u0105 otworzy\u0142 w Warszawie biuro miernicze. Zamieszka\u0142 w zakupionym maj\u0105tku, w Majdanie niedaleko Trzepnicy w powiecie piotrkowskim.<\/b> Szacunek s\u0105siad\u00f3w zdoby\u0142 buduj\u0105c w\u0142asnor\u0119cznie dom przy pomocy tylko jednego majstra! Mimo wysokiej pozycji spo\u0142ecznej nigdy nie zerwa\u0142 z \u015brodowiskiem prostych ludzi, sk\u0105d sam si\u0119 wywodzi\u0142. Wida\u0107 to szczeg\u00f3lnie w jego tw\u00f3rczo\u015bci literackiej, kt\u00f3ra ma charakter regionalny, silnie zwi\u0105zany z Podhalem zar\u00f3wno tematycznie jak i j\u0119zykowo. M.inn. napisa\u0142 dramat ?Przysi\u0119ga?<\/b>, pie\u015b\u0144 dramatyczn\u0105 ?Janosik?<\/b>, zbi\u00f3r nowel ?Gadki podhala\u0144skie?<\/b> oraz powie\u015bci \\”Mi\u0142o\u015b\u0107 doktora Zapa\u0142y?, ?W Hamaryk\u0119 nie jedziemy?. <\/b>
\nPodczas okupacji nie zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. Skupi\u0142 si\u0119 na pracy w biurze mierniczym i gospodarzeniem w maj\u0105tku. W Warszawie przetrwa\u0142 powstanie, a po jego kl\u0119sce trafi\u0142 z \u017con\u0105 i te\u015bciow\u0105 do obozu w Pruszkowie. Prawdopodobnie ze wzgl\u0119du na wiek (71 lat) unikn\u0105\u0142 wyw\u00f3zki do Niemiec. I tu ciekawostka! W drodze powrotnej do Majdanu genera\u0142 Galica zatrzyma\u0142 si\u0119 na kr\u00f3tko w Bia\u0142aczowie.<\/b> Potem wyjecha\u0142 do domu.
\nWypadki wojenne bardzo \u017ale wp\u0142yn\u0119\u0142y na zdrowie genera\u0142a. Zmar\u0142 6 czerwca 1945 roku w swoim maj\u0105tku w Majdanie. Pochowano go na cmentarzu w B\u0119czkowicach. Pogrzeb przerodzi\u0142 si\u0119 w patriotyczn\u0105 manifestacj\u0119. Trumna okryta by\u0142a bia\u0142o-czerwon\u0105 flag\u0105, na poduszce niesiono odznaczenia, a \u017co\u0142nierze z Piotrkowa Trybunalskiego po\u017cegnali zmar\u0142ego salw\u0105 honorow\u0105. Niestety potem mogi\u0142a sta\u0142a si\u0119 zapomnian\u0105. Dopiero w 1973 roku szcz\u0105tki genera\u0142 ekshumowano i przeniesiono do mogi\u0142y na Nowym Cmentarzu w Zakopanem. Tw\u00f3rca polskich, g\u00f3rskich formacji wojskowych, po latach wr\u00f3ci\u0142 do siebie.<\/p>\n
Piotr Kolczy\u0144ski<\/p>\n
\u0179r\u00f3d\u0142o :<\/b> Wikipedia, artyku\u0142 \\”Podhala\u0144ski genera\u0142\\” w kwartalniku \\”60+\\” (R.B.), foto-wikipedia<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Andrzej Galica urodzi\u0142 si\u0119 w 1873 roku w Bia\u0142ym Dunajcu. G\u00f3ral, o nies\u0142ychanej ambicji, uko\u0144czy\u0142 Politechnik\u0119 we Lwowie i Wiedniu, i zosta\u0142 in\u017cynierem budowy dr\u00f3g i most\u00f3w. Wybitnie uzdolniony by\u0142 tak\u017ce poet\u0105 i regionalist\u0105 (dzia\u0142a\u0142 w Zwi\u0105zku Podhalan). Po wybuchu … Czytaj dalej